بررسی تغییرات غلظت هیدروکربنهای نفتی در اعماق مختلف خاک آلوده بعد از فرایند گیاه پالایی
چکیده
هیدروکربنهای نفتی از مهمترین آلایندههای آلی محیط زیستاند که به دلیل سمّی بودن و سرطانزایی، وجود آنها در طبیعت، نگرانیهای بسیاری را سبب شده است. هدف از پژوهش حاضر کاهش غلظت هیدروکربنهای نفتی در خاک اطراف پالایشگاه اصفهان، با استفاده از گیاهان سورگوم (sorghum vulgare) و جو (hordeum vulgare) و بررسی تغییرات غلظت هیدروکربنهای نفتی و تعداد باکتریهای تجزیه کنندۀ نفت در اعماق مختلف خاک پس از فرایند گیاه پالایی بود. برای این کار از لولههای پلیکا به طول 130 و قطر دهانۀ 20سانتیمتر به منزلۀ گلدان استفاده شد. بذر گیاهان جو و سورگوم در عمق 1 تا 2 سانتی متری سطح گلدانها کشت شدند و پس از گذشت 13 هفته از کاشت گیاهان، نمونۀ خاک برای تعیین غلظت هیدروکربنهای نفتی و تعداد باکتریهای تجزیهکنندۀ نفت از اعماق 25، 50، 75 و100 سانتی متری تیمارهای مختلف برداشت شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد، هر دو گیاه برای کاهش غلظت هیدروکربنهای نفتی خاک مؤثر ند به طوری که درصد کاهش غلظت هیدروکربنهای نفتی خاک 23 ـ 35 درصد بیشتر از تیمار بدون گیاه بود البته این کاهش تا عمق نفوذ ریشه مشاهده شد و برای اعماق بیشتر خاک، تعداد باکتری نفتخوار کم و غلظت هیدروکربنهای نفتی افزایش داشت. بنابراین، باید در مورد خاکهایی که عمق آلودگی زیاد دارند، اقدامات مناسب دیگری نظیر زمینپالایی، تزریق و تحریک میکروارگانیسمهای نفتخوار انجام پذیرد.