بررسی تأثیر مدارس هوشمند بر اضطراب رایانه، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی و مقایسه آن با مدارس غیر هوشمند
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مدارس هوشمند بر اضطراب رایانه، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی و مقایسه آن با مدارس غیر هوشمند بود. بدین منظور با بهره گیری از روش علی- مقایسهای، اطلاعات با استفاده از 3 پرسشنامة اضطراب رایانه cars، خودتنظیمی بوفارد و عملکرد تحصیلی درتاج جمع آوری شد. جامعة آماری شامل کلیة دانشآموزان پایۀ اول دبیرستان شهر یزد در سال تحصیلی92-1391 بود. نمونة پژوهش شامل 102 دانشآموز مدارس هوشمند بودند که به روش تمامشماری و 102 دانشآموز مدارس غیرهوشمند که به شیوة همتاسازی (بر اساس جنس، تحصیلات والدین و وضعیت اقتصادی) انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل دادهها در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام شد. در سطح توصیفی با استفاده از مشخصه های آمار توصیفی و در سطح استنباطی از آزمون t و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافتهها نشان دادند که بین مدارس هوشمند و غیر هوشمند در متغیرهای اضطراب رایانه، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی تفاوت وجود دارد. بین متغیرهای خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی رابطة مثبت و معناداری وجود دارد، بین متغیرهای خودتنظیمی و اضطراب رایانه رابطة منفی و معناداری وجود دارد و بین اضطراب رایانه و عملکرد تحصیلی رابطة معناداری بهدست نیامد. در نتیجه کاربرد فناوری جدید در مدارس هوشمند میتواند بسیاری از مشکلات آموزشی را حل کند.