مقاله

مبانی تئاتر روایی برشت با استناد به ‏نمایشنامة ننه دلاور و فرزندانش

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

تئاتر روایی برتولت برشت که نقطة مقابل تئاتر ارسطویی است، تحول عظیمی را در ادبیات نمایشی آلمان به ‏وجود آورد. مهم‏ترین وجه تمایز بین تئاتر ارسطویی و غیر ‏ارسطویی، نوع نگرش و تأثیری است که این دو نوع تئاتر روی تماشاگران می‏گذارند. از دیدگاه برشت، محور موضوعی تئاتر ارسطویی، قضا و قدر‏گرایی و دغدغه‏های فردی است. او با طرح تئاتر روایی بر این نوع طرز تفکر که قرن‏ها بر ادبیات نمایشی جهان به خصوص اروپا حاکم بود، خط بطلان کشید و پیشنهادهایی برای اصلاح ساختارهای سنتی نمایشنامه نویسی ارائه داد. برشت در پی تغییر نوع نگرش بینندة تئاتر بود و برای دستیابی به‏این هدف می‏کوشید فرایند ادراک مخاطب را زیر سؤال ببرد و برای فهم درست پدیده‏ها، امور بدیهی را ناشناخته و حیرت‏آور جلوه دهد. این روش او که به‏ عنوان «بیگانه سازی» مشهور است، با هدف ایجاد دید انتقادی بیننده، بین تماشاگر و نمایش فاصله ایجاد می‏کند. این جستار در صدد است که با تقابل تئاتر روایی برشت و تئاتر ارسطویی، جهت فکری برشت را در گسترة تئاتر روایی و شیوه‏های مختلف فن بیگانه‏سازی وی را با استناد به‏نمایشنامة ننه دلاور و فرزندانش به‏‏‏ تصویر بکشد.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. ابراهیم استارمی — دانشگاه شهید بهشتی، دکترا

اسناد مشابه