تنوع، غالبیت و غنای گونه ای خرچنگ های منزوی (سخت پوستان: فوق خانواده paguroidea) در ناحیه بین جزر و مدی جزیره هرمز
چکیده
این مطالعه با هدف بررسی شاخصهای تنوع، غالبیت، غنای گونهای و تعیین ارتباط برخی از فاکتورهای محیطی بستر و آب دریا با فراوانی خرچنگهای منزوی سواحل جزیره هرمز انجام شد. شش ایستگاه نمونهبرداری در ناحیه جزر و مدی انتخاب شد و نمونهبرداری با استفاده از پرتاب تصادفی کوادرات (9 کوادرات 5/0× 5/0) و در چهار فصل (از تابستان 1389 تا تابستان 1390) صورت گرفت. پارامترهای محیطی شوری، درجه حرارت، اکسیژن محلول، ph، دانهبندی رسوبات و شیب بستر اندازهگیری شد و ارتباط آنها با فراوانی خرچنگهای منزوی با استفاده از آزمون همبستگی اسپیرمن (در سطح معنی داری 05/0) تحلیل گردید. جهت محاسبه شاخصهای تنوع زیستی (غنای گونهای مارگالف، غالبیت گونهای سیمپسون و تنوع گونهای شانون- وینر) از نرم افزار past استفاده گردید. بیشترین میزان شاخصهای اکولوژیک در ایستگاه چهار (بین اسکله و تأسیسات پمپاژ آب) و کمترین میزان در ایستگاه شش (معدن خاک سرخ) مشاهده شد که نشان میدهد ایستگاه شش محیطی نامناسب برای زیستن خرچنگهای منزوی است. شاخصهای تنوع گونهای شانون- وینر و غنای گونهای مارگالف با شیب بستر همبستگی منفی نشان دادند و شاخص غالبیت سیمپسون با در صد وجود ماسه-شن در بستر همبستگی مثبت نشان داد.