بررسی تأثیر اطمینان بیش از حد مدیریت بر محافظه کاری؛ با در نظر گرفتن نظارت بیرونی
چکیده
در راستای تجزیهوتحلیل نقش ویژگی های رفتاری مدیران در گزارشگری مالی شرکت ها، پژوهش حاضر به بررسی اثر اطمینان بیش از حد مدیریت بر هر دو نوع محافظه کاری مشروط و نامشروط، با توجه به نقش تعدیلگر نظارت بیرونی می پردازد. برای اندازه گیری اطمینان بیش از حد مدیریت، از دو مقیاس مازاد سرمایه گذاری و مازاد نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام استفاده میشود. محافظه کاری مشروط بر اساس مدل تعدیلشدۀ باسو و محافظه کاری نامشروط بر اساس دو مقیاس محافظهکاری مبتنی بر اقلام تعهدی و ضریب چولگی گیولی و هاین اندازه گیری میشود. نمونۀ پژوهش را 197 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی دورۀ زمانی 1383 تا 1391 پوشش میدهد. فرضیه ها بهکمک الگوی رگرسیون چندگانه با استفاده از داده های ترکیبی آزمون میشوند. نتایج پژوهش نشان میدهد هر یک از مقیاس های بهکاررفته برای اطمینان بیش از حد مدیریت، بر هر دو نوع محافظه کاری مشروط و نامشروط اثر منفی معنادار میگذارد. همچنین بر اساس یافته های پژوهش، برخی سازوکارهای نظارت بیرونی می تواند اثر منفی اطمینان بیش از حد مدیریت بر محافظه کاری نامشروط را کاهش دهد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- احمد خدامی پور — دانشیار گروه حسابداری، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
- مصطفی دُری سده — دانشجوی دکتری حسابداری، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
- آزاده پوراسماعیلی — کارشناسارشد حسابداری، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه ولی عصر (عج)، رفسنجان، ایران