آموزش زبان فارسی به لاری زبانان بر مبنای تحلیل مقابله ای و روش تکلیف محور
چکیده
هدف از این مقاله بررسی تأثیر برنامهی درسی مبتنی بر نکات افتراق گروههای اسمی و فعلی در زبان های لاری و فارسی، و آموزش زبان فارسی بر مبنای روش تکلیفمحور به لاریزبانان در سطح مبتدی است. به همین منظور، 60 آزمودنی لاریزبان در مقطع دوم دبستان با استفاده از روش نمونهگیری چندمرحلهای و هدفمند، انتخاب و به دو گروه آزمایشی و گواه (هر کدام 30 نفر) تقسیم شدند. در ابتدا پیشآزمونی دستوری بر مبنای مقابلهی گروه اسمی و فعلی در فارسی و لاری از هر دو گروه گرفته شد و سپس به مدت هشت هفته به گروه آزمایش، تکالیف مبتنی بر نکات افتراق دستوریِ دو زبان آموزش داده شد؛ گروه گواه نیز روال عادی خود در آموزش زبان فارسی را طبق دروس پایهی دوم دبستان دریافت کردند. پس از پایان کار، پس آزمونی جهت تعیین میزان تأثیرگذاری مداخله بر روی هر دو گروه اجرا شده و نمرات به دست آمده از آزمونها با استفاده از «تحلیل واریانس یکطرفه» و «تحلیل واریانس دو طرفه» تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاکی از این بود که برنامهی درسی مبتنی بر نکات افتراق زبان های فارسی و لاری و آموزش فارسی براساس روش تکلیف محور توانسته است دانش دستوری لاریزبانان را در خصوص زبان فارسی بهبود ببخشد؛ در واقع، برهمکنش میان تحلیل مقابلهای و روش تکلیفمحور باعث شده است که افزایش آگاهی لاریزبانان از طریق تبادل اطلاعات، تعامل ارتباطی و گفتگوی حین تکلیف افزایش یابد و یادگیری زبان فارسی تسهیل شود.