رابطه علّی ویژگی های شخصیت با فرسودگی تحصیلی با میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی و تنیدگی تحصیلی ادراک شده در دانشجویان
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطهی علّی ویژگیهای شخصیت با فرسودگی تحصیلی با میانجیگری خودکارآمدی تحصیلی و تنیدگی تحصیلی ادراک شده در دانشجویان دختر و پسر کارشناسی ارشد دانشگاه شهید چمران اهواز بود. شرکتکنندگان در این پژوهش 280 نفر از دانشجویان در سال تحصیلی 1393-1392 بودند که به روش تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامهی شخصیتی نئو- فرم کوتاه (neo-ffi)، پرسشنامهی تنیدگی تحصیلی ادراک شده، پرسشنامهی فرسودگی تحصیلی و مقیاس کارآمدی تحصیلی بود. ارزیابی الگوی پیشنهادی با استفاده از روش تحلیل مسیر انجام گرفت. جهت آزمون روابط غیرمستقیم از روش بوت استراپ (نرمافزارamos-21) استفاده شد. بر اساس نتایج این پژوهش، تمام مسیرها از لحاظ آماری معنیدار بودند. همچنین نتایج نشان داد که مسیرهای غیرمستقیم برونگرایی، وظیفه شناسی، باز بودن به تجربه و روانرنجوخویی از طریق خودکارآمدی تحصیلی روی فرسودگی تحصیلی معنیدار بود. بهعلاوه تمام مسیرهای غیر مستقیم برونگرایی، وظیفه شناسی، باز بودن به تجربه و روانرنجور خویی از طریق تنیدگی تحصیلی ادراک شده روی فرسودگی تحصیلی معنیدار بود.