نظریۀ صدق در پدیده شناسی هوسرل
چکیده
پدیده شناسی با خروج از رویکرد طبیعی و کنار نهادن فرض جهان خارج به بازبینی گسترده ای در مفاهیم، مسایل و روش های کلاسیک می انجامد که یکی از مهم ترین آنها مفهوم «صدق» است. خواهیم دید که با وجود تأکید هوسرل بر استفاده از «مطابقت» در معرفی صدق، و برخلاف نظر مفسرین همچون دیوید بل، پدیده شناسی به تعدیلی در مفهوم «اوبژه» می انجامد که عملاً سخن گفتن از مطابقت را منتفی می سازد. هوسرل با درگیر کردن این مفهوم با فرایندهای انسجام گرایانه، پای «انسجام» را پیش از معرفی نهایی صدق به این بحث باز می کند، و به همین دلیل است که در پدیده شناسی دیگر نمی توان «انسجام به عنوان روش پی بردن به صدق» را از «انسجام به عنوان عنصری ماهوی در تعریف صدق» تفکیک کرد. این مهم را در ضمن معرفی اوبژه، سنتز و افق دنبال می کنیم و در نهایت با تحلیل دو نوع خطای (حلولی و متعالی) به دیالکتیک نهفته در بازی بی پایان صدق و کذب می رسیم.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- حسن فتح زاده — استادیار دانشگاه زنجان