بررسی تطبیقی میزان افشای اختیاری در شرکت های مشمول اصل ۴۴ و پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران قبل و بعد از واگذاری
چکیده
پژوهش پیش رو به بررسی این موضوع میپردازد که تفاوت بین سطح افشای اختیاری قبل و بعد از واگذاری شرکتها، تنها از واگذارشدن آنها به بخش خصوصی ناشی میشود یا تغییراتی که بعد از واگذاری در ساختار مالکیت، نظام راهبری شرکتها و قوانین سازمان بورس بهوجود میآید، این تفاوت را ایجاد میکند. برای این منظور از میان شرکتهای واگذار شده بین سال های 1381 تا 1388، 30 شرکت انتخاب شد و بهکمک 96 گزارش سالانة هیئتمدیره به مجمع این شرکتها، نمرههای افشای اختیاری آنها در سال های قبل و بعد از واگذاری محاسبه و بررسی شد. نتایج گویای آن بود که چهار متغیر نسبت مالکیت شخصی، نسبت مالکیت دولتی، نسبت اعضای غیرموظف هیئتمدیره و ساختار هدایتی یگانه، تأثیر معناداری بر سطح افشای اختیاری میگذارد، اما واگذاری شرکتها به بخش خصوصی، اثر چهار متغیر نامبرده بر سطح افشای اختیاری را تشدید نمیکند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- احمد ناصری — استادیار حسابداری، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
- مهدی ادیبیان — کارشناسارشد حسابداری، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
- جواد ادیبیان — کارشناس اقتصاد، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران