روش شناسی رویکرد علامه طباطبایی در اختلاف قرائات
چکیده
مفسران در مواجهه با اختلاف قرائات، یکی از رویکردهای سه گانه، یعنی بسنده کردن به قرائت رایج، معتبر دانستن همه قرائت های معروف یا گرایش به نقد و گزینش قرائات را انتخاب نموده اند. علامه طباطبایی رویکرد سوم را در تفسیر خود برگزیده است. ایشان در بیشتر مواردی که اختلاف قرائات را گزارش کرده اند، به نقد و بررسی آنها پرداخته و با استناد به مرجحات روایی، قرآنی و ادبی، در نهایت یکی از قرائت ها را ترجیح داده است. ایشان برخلاف کسانی که قرائت حفص از عاصم را قرائت معیار دانسته و بر اساس آن مشی تفسیری شان را انجام داده اند، به این قرائت بسنده نکرده و از قرائت های دیگری که واجد شرایط اعتبار بوده اند نیز بهره برده است. نقش و تأثیری که این روش در تفسیر علامه از آیات برجا گذاشته است، موضوعی است که در این نوشتار مورد بحث قرار می گیرد.