بررسی و نقد نظر گولدزیهر دربارۀ اثرپذیری ابن عباس از جیلان بن فروه در فهم مفردات قرآن
چکیده
پیشینۀ مفردات پژوهی قرآن کریم به سال ها و دهه های آغازین صدر اسلام بازمی گردد. در میان صحابۀ رسول خدا(ص) پس از امام علی(ع)، عبدالله بن عباس را باید مشهورترین و برجسته ترین مفسّر قرآن برشمرد. با وجود شواهد و قرائن روشن و استوار در تبیین جایگاه و نقش ارزندۀ ابن عباس در تفسیر مفردات قرآن و اتکای او به منابع اصیل عربی از جمله اشعار و ضرب المثل ها، برخی همچون ایگناس گولدزیهر با طرح برخی توهّمات، اصالت میراث تفسیری ابن عباس در شرح واژگان قرآن را زیر سؤال برده و بیشتر آن را نتیجۀ پرسش های او از شخصی به نام ابوجلد، جیلان بن فروه، دانسته اند. این پژوهش بر آن است تا ضمن طرح این ادّعا، بر پایۀ پاره ای شواهد و گزارش های روایی و تاریخی، نادرستی آن را اثبات نماید.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- حسن اصغرپور — دانشجوی دکترای علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس
- نهله غروی نائینی — استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس
- مجید معارف — استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران