بررسی صفت علم به ذات حق تعالی از دیدگاه فلوطین و ملاصدرا
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- لاله حقیقت — استادیار دانشگاه شیراز
- زهرا رستاخیز قصرالدشتی — کارشناس ارشد فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شیراز
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در مقالهی حاضر، به بررسی و تحلیلِ نظریاتِ فلوطین و ملاصدرا در بابِ علمِ ذاتِ حق تعالی میپردازیم. در نهایت، آنچه بهاجمال از این بررسی حاصل میشود به این قرار است: فلوطین در مبحث علمِ ذات، به گونهای کاملاً متمایز از ملاصدرا بحث کرده است. او دلیل خاص و روشنی بر وجود علم در ذاتِ
سوال برانگیزترین مسئلهای که در طول سدههای مختلف ذهن انسانها را به خود مشغول کرده این است که موجودات متکثر با چه ترتیبی پا به عرصه هستی گزاردهاند و آیا شکلگیری عالم به نحو صدفه و اتفاق بوده یا براساس سلسله مراتبی خاص؟ و پاسخگویی به چگونگی پیدایش مراتب هستی یکی از نخستین دغدغ
فلوطین بزرگترین فیلسوف نوافلاطونی و از شاخص ترین متفکران دوران باستان است که اندیشه های او تأثیر بسیاری بر فلاسفه بعدی گذارده است. مسئلة زمان، نزد فیلسوفان و مکتبهای فلسفی بعد از ارسطو بهویژه در تفکّر فلوطین، اهمیّت زیادی دارد. یکی از وجوه اهمیت مباحث مربوط به زمان، چگونگی ارتب
بحث از فضیلت یکی از مهمترین مباحث در حوزه فلسفه اخلاق است. هر چند ریشه بحث فضیلت را باید در فلسفه سقراط جستجو کرد، اما این افلاطون است که برای اولینبار این بحث را بهصورت مکتوب در رسالههای خویش مطرح میکند. پس از او ارسطو نیز نظریه حد وسط اخلاقی را ارائه نموده است. فلوطین و مل
مسألة اتحاد عاقل با معقول از جمله مباحث فلسفی است که با ترجمة آثار فلاسفة نوافلاطونی وارد عالم اسلام گردید و متفکران مسلمان با آن آشنا شدند. فلوطین مهمترین نمایندة مکتب فلسفی نوافلاطونی است که مباحث گستردهای در مورد مسألة اتحاد عاقل با معقول مطرح نموده و استدلالهایی نیز از طری
یکی از اوصاف ثبوتی و کمالی و ذاتی خداوند، علم است. خدای تعالی هم به ذات خود و هم به همه موجودات آگاه است. مراتب علم خداوند شامل علم به ذات، علم به موجودات و مخلوقات قبل از آفرینش آنها، علم به موجودات و مخلوقات پس از آفرینش آنها می باشد. علامه خفری و نظریاتش با توجه به تقدم زمانی