آثار نظریة دهر و حدوث دهری در حکمت یمانی میرداماد
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- زهرا مصطفوی — استادیار دانشگاه تهران
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
مهمترین عنصر حکمت یمانی میرداماد عبارت از نظریه دهر و حدوث دهری است. وی بر اساس این نظریه، بسیاری از مسایل فلسفی را استوار کرده و آرای نوینی را ارائه داده است. از آن جمله میتوان به جایگزینی مناسب برای حدوث ذاتی، نفی مثُل افلاطونی، تفسیر قضایای مطلقة عامه، تفسیر حدوث زمانی، نفی ت
برخی از مخالفان فلسفه اسلامی، فلاسفه اسلامی را صرفاً مقلدان، مفسران و حاشیهنویسان فلسفههای یونانی میدانند. این پژوهش در پی بررسی این ادعا است و با تمرکز بر آراء میرداماد، به عنوان یکی از برجستهترین چهرههای حکمت اسلامی، نسبت میان دیدگاههای فلسفی او و دین اسلام را میسنجد. تح
نظریّۀ «حدوث دهری» عمدتًا با میرداماد و بهعنوان اساسیترین نوآوریِ فلسفی او شناخته میشود. وی با اشاره به ناکامیِ فلاسفۀ پیش از خود در تبیین برهانیِ مسئلۀ پیدایش جهان، محتوا و اصطلاح نظریّۀ «حدوث دهری» را نتیجۀ ابداع خویش و بزرگترین ثمرۀ حکمت یمانی دانسته است. از سوی دیگر، ملّام
میرداماد در مسأله حدوث و قدم عالم،دیدگاه حدوث دهری را ارائه کرده است. به اعتقاد وی اتّصاف به «قدمت» خاصّ هستی سرمدی حق تعالی است و وجود هر مخلوقی (اعمّ از مجرّد و مادّی) مسبوق به عدم دهری و متّصف به حدوث دهری است.مقصود میرداماد از «عدم دهری»، عدم مقابل واقعی و نفس الأمری است که
The belief in the createdness of the world is the essence of a proposition which, after believing in the One God, is the most significant of all divine beliefs. Mīr Dāmād’s particular view in this regard entails the demonstration of a real commencement and trans-temporal originat
This article has no abstract.