پشتوانه های معنوی و مادی حکومت در نظر سعدی و مقایسه آن با نهج البلاغه
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- نجف جوکار — استادیار دانشگاه شیراز
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
سعدی پس از سفرهای دور و دراز و دیدار با مردم و فرزانگان هر شهر و دیار و نیز برخورداری از معارف اصیل اسلامی و فرهنگ ایرانی، رفتار اجتماعی روزگار خود را با نگاهی ژرف کاویده و پیوند حکومت و مردم را در سخن خود جلوه گر ساخته است. در نظر وی رعیت پشتوانه مادی و معنوی حکومت است. مردم با
سعدی شیرازی، شاعر شیرین کلام قرن هفتم، جامعه ای آرمانی را در بوستان طراحی کرده است که جامعه ای توحیدی است. و در آن از خداوندی متعال، بخشنده، دستگیر، کریم، خطا بخش و پوزش پذیر سخن به میان می آورد که دو جهان در برابر علم او قطره ای بیش نیست. در این جهان مطلوب، پروردگار محبوب و معبو
دعا در سراسر تمدن بشری از بدو خلقت تاکنون و در تمام ادیان توحیدی و فرهنگهای ملل مختلف، یکی از ابزار ارتباطی با خداوند متعال و نوعی معراج روحی و معنوی برای فرد مومن به شمار می رود. موضوع مورد تحقیق در این پایان نامه، بررسی مقایسه ای «دعا» در نهج البلاغه و مثنوی معنوی است و دستاورد
این پایان نامه به ارزیابی و نقد ترجمه های نهج البلاغه ی دشتی ، فیض الاسلام ، مبشری و شهیدی ، با توجه به انواع ترجمه ی لفظ به لفظ ، تفسیری و ادبی می پردازد و دارای پنج فصل است.در فصل اول به کلیّات ، در ده بند پرداخته شده است:1-تعریف ترجمه 2-تاریخچه ترجمه 3- انواع ترجمه 4-اصول ترجم