تعیین مناسبترین آرایش کاشت چغندرقند تحت شرایط آبیاری نواری - قطره ای
چکیده
در ایران همانند دیگر مناطق خشک و نیمهخشک جهان جهت استمرار تولید محصولات زراعی به همراه استفاده از گیاهان مقاوم به کمآبی، مدیریت مصرف آّب نیز باید مدنظر قرار گیرد. در این راستا استفاده از روش آبیاری نواری- قطرهای (تیپ) میتواند موجب کاهش مصرف آب آبیاری گردد. تحقیق حاضر به منظور تعیین آرایش مناسب کاشت چغندرقند تحت شرایط آبیاری نواری - قطرهای در ایستگاه مهندس مطهری مؤسسه تحقیقات چغندرقند واقع در کرج طی دو سال 1388 و 1389 اجرا گردید. آزمایش در قالب طرح بلوک‌های کامل تصـادفی با هفت تـیمار شامل آرایش کشت با فـواصل ردیـفهای کاشت 45، 50، 60، 50-40 و 60-40 سانتی‌متر و قرار دادن نوارهای تیپ بهصورت یک در میان بین خطوط کاشت و دو آرایش کشت با فواصل ردیف 50 و 60 سانتی‌متر با قرار دادن نوارهای تیپ روی تمام خطوط کاشت، در سه تـکرار اجـرا شد. در این آزمایش اعمال مقادیر آب آبیاری در تیمارهای مورد بررسی تا حدامکان یکسان بود. مقایسات میانگینها نشان داد که آرایش کشت ردیفهای 60 سانتیمتری با نوارهای تیپ یک در میان بین خطوط کشت بهترتیب دارای کمترین و بیشترین تعداد ریشه و مقدار پتاسیم در مقایسه با سایر تیمارها بود. همچنین، مقایسه میانگینها نشان داد که آرایش کشت 60-40 با آبیاری یک در میان و 50 سانتی‌متر با آبیاری کلیه ردیفهای کاشت بیشترین مقدار عملکرد قندناخالص و شکر سفید و کارائی مصرف آب برای عملکرد شکرسفید را داشتهاند. مهمترین مانع گسترش روش آبیاری قطرهای- نواری، بالا بودن هزینههای اجرای این روش است. از آنجائی که در آرایش کاشت 60-40، مقدار مصرف نوارهای تیپ کمتر بوده و در نتیجه هزینه اجرای آن در مقایسه با آرایش کاشت 50 سانتی‌متر با آبیاری کلیه ردیفهای کاشت پایینتر مییاشد، لذا استفاده از روش آبیاری نواری- قطره ای با آرایش کاشت 60-40 و قراردادن یک نوار آبیاری برای دو ردیف کشت توصیه میشود.