سطوح نسبی غلظت ویروس beet necrotic yellow vein virus در ارقام حساس تا مقاوم چغندرقند طی فصل رشد
چکیده
در این مطالعه که با هدف بررسی روند تغییرات غلظت ویروس bnyvv طی فصل رشد انجام شد، از شش رقم دوروتی، لاتیتیا (ارقام مقاوم)، زرقان (رقم متحمل)، شیرین (رقم حساس)، f2-93 (جمعیت f2 حامل 75% ژن مقاوم rz2) و bc1-261-99 (جمعیت bc1 حامل 25% ژن مقاومrz2) استفاده شد. شش تیمار فوق در قالب طرح کرتهای خرد شده بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار کاشته شدند. در چهار تاریخ مختلف به عنوان کرتهای اصلی (دو ماه پس از کاشت، سه ماه پس از کاشت، چهار ماه پس از کاشت و زمان برداشت) برای آزمون الایزا نمونهبرداری شد. در هر تاریخ نمونهبرداری از هر کرت 12 بوته به طور تصادفی انتخاب و از ریشههای آنها برای انجام آزمون das-elisa نمونهگیری شد. آزمایش در دو سال و در مزرعه با سابقه آلودگی به بیماری ریزومانیا انجام شد. با مقایسه میانگین جذب الایزای ژنوتیپها در تاریخهای نمونهبرداری مختلف در هر دو سال اجرای آزمایش، مقادیر جذب الایزا ابتدا افزایش و سپس تا پایان فصل به تدریج کاهش یافت. با توجه به روند تغییرات مقادیر جذب الایزا گروهبندی ژنوتیپها در سال اول در نمونهبرداری دوم و در سال دوم اجرای آزمایش در نمونهبرداری سوم عکسالعمل منطقی آنها را به بیماری ریزومانیا نشان داد. به این ترتیب میتوان عکسالعمل ژنوتیپهای چغندرقند را نسبت به بیماری 3 تا 4 ماه پس از کاشت مشخص نمود. هم چنین شناسایی مزارع آلوده در این زمان نتیجه قابل اعتمادی خواهد داشت.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- سیدباقر محمودی — استادیار موسسه تحقیقات چغندرقند