تأثیر روشهای مختلف آبیاری و نیتروژن بر عملکرد کمی و کیفی چغندرقند
چکیده
این تحقیق به منظور بررسی اثر روشهای مختلف آبیاری و مقادیر مختلف کود نیتروژن بر برخی صفات کمی و کیفی چغندرقند، به‌صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 12 تیمار و سه تکرار در سالهای84 و85 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی اکباتان (همدان) به اجرا در آمد. جهت کشت از رقم منوژرم رسول استفاده شد. روشهای آبیاری شامل نشتی (هیدروفلوم)، بارانی (کلاسیک) و قطره ای (تیپ) درکرت های اصلی و مقادیرکود نیتروژن در چهار سطح صفر،120، 180 و240 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار درکرت های فرعی قرار گرفت. نتایج بهدست آمده، اثر متقابل معنیدار تیمارهای آبیاری و کود نیتروژن، بر تمام صفات اندازهگیری شده را به جز عیارقند، قند قابل استحصال و ملاس نشان داد. حداکثر عملکرد ریشه در روش آبیاری بارانی با مصرف 240 کیلوگرم نیتروژن، و 61/101 تن در هکتار بهدست آمد. درحالی که حداکثر عملکردریشه در آبیاری نشتی با سطوح 180 و240 کیلوگرم و در روش قطرهای در سطح 180 کیلوگرم نیتروژن حاصل شد. در این تحقیق میزان کود نیتروژن مناسب در روشهای آبیاری بارانی، نشتی و قطرهای به ترتیب 240 ، 180 و 180 کیلوگرم در هکتار تعیین شد. حجم آب مصرفی در روش قطرهای در حدود 50 درصد کمتر از روش نشتی بوده و عملکرد آن با عملکرد روش نشتی در یک گروه آماری قرار داشت، لذا توصیه میگردد جهت کاهش مصرف اب بدون کاهش عملکرد از این روش (آبیاری قطرهای) استفاده گردد.