مقاله

تأثیرات وابسته به زمان تمرین تناوبی شدید بر پویایی جذب اکسیژن مردان جوان

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

هدف تحقیق حاضر، تعیین تأثیرات وابسته به زمان تمرین تناوبی شدید بر پویایی اکسیژن مردان جوان بود. 40 دانشجوی فعال به صورت تصادفی در چهار گروه قرار گرفتند: یک جلسه تمرین تناوبی شدید، دو جلسه تمرین تناوبی شدید، چهار جلسه تمرین تناوبی شدید و کنترل. گروه های تمرین و کنترل در یک تست فزاینده روی چرخ کارسنج شرکت کردند. پس از دو روز از اجرای پیش آزمون گروه های تمرینی، 1، 2 و 4 جلسه تمرین تناوبی انجام دادند. دو روز بعد از اتمام برنامۀ تمرینی، پس آزمون از گروه های تحقیق گرفته شد. شاخص های پویایی اکسیژن به وسیلۀ دستگاه گاز آنالایزر به روش نفس به نفس حین پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که یک جلسه تمرین تناوبی تأثیری بر شاخص های پویایی اکسیژن ندارد (05/0p>). دو جلسه تمرین تناوبی موجب بهبود برخی شاخص های پویایی اکسیژن از جمله vo2max، کسر اکسیژن و ثابت زمانی دوم شد (05/0>p)، اما بر ثابت زمانی اول تأثیری نداشت (05/0p>). به علاوه، چهار جلسه تمرین تناوبی با بهبود تمام شاخص های پویایی اکسیژن یعنی vo2max، کسر اکسیژن، ثابت زمانی اول و دوم همراه بود (05/0>p). ظاهراً چهار جلسه تمرین تناوبی شدید حداقل زمان لازم برای بهبود شاخص های پویایی اکسیژن است و از لحاظ کاربردی مربیان می توانند این نوع تمرینات را برای بهبود سریع تر عملکرد هوازی و بی هوازی در برنامۀ تمرینی قرار دهند.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. عباس صارمی — دانشیار فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ علوم انسانی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
  2. نادر شوندی — دانشیار فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ علوم انسانی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
  3. ایمان خاکرو آبکنار — کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ علوم انسانی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران

اسناد مشابه