ارزیابی وضعیت کشورهای عضو سازمان منطقه ای گوآم در عصر جهانی شدن
چکیده
بازی بزرگ قرن نوزدهم رقابتی کاملاً استعماری در عرصهی ژئوپلیتیک آسیای مرکزی بود که با وقوع انقلاب کبیر روسیه در سال 1917 میلادی پایان یافت. تا این که در اوایل دههی 1990 میلادی با فروپاشی شوروی، منطقه آسیای مرکزی این بار در کنار مناطق جنوبی قفقاز که در مجموع، ارواسیای مرکزی خوانده میشوند بار دیگر عرصهی رقابت و بازی میان قدرتهایی شد که از آن با عنوان بازی بزرگ جدید یاد میشود. با وجود همه این تحولات به وقوع پیوسته در مناطق ژئواستراتژیک و ژئوپلیتیک جهان، چشماندازها و خیزشهایی به سمت منطقهگرایی و اتحاد و ائتلاف به چشم میخورد تا همواره از نفوذ و قدرت بازیگران اصلی بازی در نظام جهانی کاسته شود. یکی از این مناطق ژئوپلیتیکی منطقه قفقاز میباشد که همواره مورد توجّه بوده و در سالهای اخیر درگیر چالشها و جنگهای داخلی و خارجی بوده است. این مقاله در پی آن است تا نقش و عملکرد کشورهای منطقه قفقاز جنوبی را در قالب سازمان منطقهای گوآم در عصر جهانی شدن ارزیابی نماید. سازمان منطقهایی که در واقع به منظور حل یا جلوگیری از مشکلات منطقهای باعث شد گرجستان، اوکراین، آذربایجان و مولداوی، سازمان منطقهای گوآم را در سال 1997 میلادی تأسیس کنند.