تحلیلی بر درجه توسعه یافتگی شهرستان های استان آذربایجان غربی
چکیده
توسعه سریع و شتابان شهرنشینی در کشورهای در حال توسعه و تمرکز روز افزون جمعیت و فعالیتها در برخی از مناطق، توازن و تعادل منطقهای را برهم زده است. چنین ویژگی را میتوان معلول سیاستهای رشد قطبی شدن دانست که در نتیجه آن بخش عمدهای از امکانات کشور در یک یا چند منطقه متمرکز و سایر مناطق از پروسه توسعه باز میمانند. برای ایجاد تعادل مکانی و نظم فضایی، علم برنامهریزی منطقهای مطرح و هدف آن رفع نابرابریهای منطقهای و ناحیهای میباشد. این مقاله در راستا تمرکز گرایی و تحلیل نابرابریهای منطقهای در سطح ناحیهای (استان آذربایجان غربی) از نظر امکانات و خدمات در زمینههای مختلف میپردازد. تحقیق به دنبال پاسخ به این سوأل است که تفاوت توسعه و نابرابریهای ناحیهای در شهرستانهای استان آذربایجان غربی به چه اندازه است؟ آیا ارتباطی بین سطح توسعه و نرخ شهرنشینی در کشور وجود دارد؟ روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی بوده که در آن24 شاخص کمی و کیفی انتخاب و بعد از وزن دهی به آنها با استفاده از روش آنتروپی شانون،14 شهرستان استان آذربایجان غربی با روش تاپسیس خطی درجه توسعه یافتگی با تعیین رتبه بندی مشخص و سپس با استفاده از ضریب همبستگی ارتباط سطح توسعه با نرخ شهرنشینی در استان بررسی شده است. نتایج تحقیق ضمن ارائه رتبه بندی شهرستانهای استان به لحاظ توسعه؛ مؤید ارتباط معنادار بین سطح توسعه یافتگی شهرستانهای استان با نرخ شهرنشینی آنها دارد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- رحمت اله بهرامی — استادیار دانشگاه پیام نور، گروه جغرافیا، اسلام آباد غرب، ایران
- خلیل عطار — کارشناس ارشد اقتصاد نظری، استانداری کردستان، کردستان، ایران