بررسی میزان تعادل در دانش آموزان با قوس افزایش یافتة کایفوز و لوردوز
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط کایفوزیس و لوردوزیس با تعادل در دانشآموزان با هایپرکایفوزیس، هایپرلوردوزیس، هایپوکایفوزیس و هایپولوردوزیس و مقایسة تعادل در دو گروه هایپرکایفوزیس و هایپوکایفوزیس و دو گروه هایپرلوردوزیس و هایپولوردوزیس بود. به این منظور 350 دانشآموز به طور داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. انحنای ستون فقرات آزمودنیها بهوسیلة اسپاینال ماوس ارزیابی شد. از این تعداد، 20 فرد دارای هایپرکایفوزیس (با میانگین سنی 80/0±7/12 سال، وزن 01/1±50 کیلوگرم، قد 09/0± 156 سانتیمتر)، 20 فرد دارای هایپوکایفوزیس (با میانگین سنی 89/0±2/12 سال، وزن 11/1±45 کیلوگرم، قد 11/0±149 سانتیمتر)، 20 فرد دارای هایپولوردوزیس (با میانگین سنی 96/0±75/12 سال، وزن 17/1±75/50 کیلوگرم، قد 11/0±151 سانتیمتر) و 20 فرد دارای هایپولوردوزیس (با میانگین سنی 91/0±1/12 سال، وزن 02/1±48 کیلوگرم، قد 10/0±153 سانتیمتر) به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. برای ارزیابی تعادل ایستا، پویا و انحناهای ستون فقرات، بهترتیب از آزمون تعادلی لکلک، آزمون تعادلی ستاره و اسپاینال ماوس استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون آماری همبستگی پیرسون و t مستقل استفاده شد (05/0 ≥ p). نتایج نشان داد ارتباط منفی و معنیداری بین ناهنجاری کایفوزیس با تعادل ایستا و پویا وجود دارد (05/0 p≤). همچنین تعادل ایستا و پویا به طور معنیداری در افراد هایپرکایفوزیس نسبت به هایپوکایفوزیس کمتر است. بین لوردوزیس و تعادل ایستا و پویا و همچنین بین تعادل ایستا و پویا در دو گروه هایپر و هایپولوردوزیس، تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0 p>). بهنظر میرسد لازم است مربیان ورزش مدارس و تیمهای ورزشی با بررسیهای دورهای، افراد با این نوع ناهنجاری و بهویژه هایپرکایفوزیس را به عنوان افراد مستعد آسیب بهعلت کاهش تعادل، برای برنامههای پیشگیرانه بیشتر مورد توجه قرار دهند.