بررسی اثر پیوند هیدروژنی بر پیش بینی جذب مخلوط اتانول/آب در غشاء پلیمری پلی دی متیل سیلوکسان (pdms) در فرآیند تراوش تبخیری به روش الگوریتم ژنتیک

علی شکوهی، غلامرضا پازوکی، احمدرضا رئیسی، عبدالرضا اروجعلیان مشهدی

چکیده

در این مقاله رفتار جذب مخلوط اتانول/آب در غشای پلیمری پلی دی متیل سیلوکسان (pdms) در دو دمای °c 45 و 60 در غلظت های مختلف خوراک، توسط مدل انرژی آزاد گیبس uniquac و مدل اصلاح شده با اثر پیوند هیدروژنی uniquac-hb بررسی شده است. قدرت پیش بینی دو مدل، اثر پیوند هیدروژنی، غلظت و دمای خوراک بر فرآیند جذب سیستم مذکور مطالعه شده است. با فرض برقراری تعادل ترمودینامیکی اجزاء در دو فاز موجود، پارامترهای تنظیمی مدل ها با روش الگوریتم ژنتیک تخمین و سپس جزء حجمی اجزاء محاسبه شده است. نتایج، تطابق خوبی بین مقادیر پیش بینی شده با مدل uniquac و داده های آزمایشگاهی را نشان می دهد که به ترتیب برای دماهای °c 45 و 60، درصد خطا برابر 2/4 و 4/4 می باشد. در نظر گرفتن اثر پیوند هیدروژنی در مدل uniquac-hb موجب کاهش درصد خطا به 8/3 و 4 برای دماهای مذکور و تطبیق بهتر نتایج مدل و داده های آزمایشگاهی می شود. جذب اتانول و جذب کلی با افزایش غلظت اتانول در خوراک مایع ورودی، افزایش و جذب هر دو جزء با افزایش دما، افزایش می یابد.