مقاله

بررسی آسیب پذیری آبخوان دشت همدان - بهار به نیترات

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

زمینه و هدف: آلودگی های نقطه ای و غیرنقطه ای (شهری و کشاورزی) از علت های افت کیفیت آب های زیرزمینی می باشند. هدف از این تحقیق، بررسی وضعیت آلودگی نیترات در آب زیرزمینی و مدیریت مصرف در بخش آبیاری و شرب در دشت ممنوع شده ی همدان ـ بهار است. مواد و روش ها: در این مطالعه با بررسی آمار و اطلاعات مربوط به 69 حلقه چاه در سال 1389 و با استفاده از نرم افزار arcgis9.3 و براساس استاندارد کالیفرنیا، میزان آلودگی به نیترات در آبیاری در دو دوره ی زمانی و طبق استاندارد epa و نیز میزان آلودگی آب شرب و میزان do، ارزیابی و پهنه بندی شدند. یافته ها: مطابق نتایج، میانگین نیترات در خرداد و شهریور ماه سال مذکور، به ترتیب برابر با 14/12 و 13/15 میلی گرم برلیتر بر حسب یون نیتروژن و غلظت نیترات خرداد و شهریور به ترتیب در 17/99 درصد و 24/96 درصد از مساحت دشت، 5 تا 30 میلی گرم بر لیتر بر حسب یون نیتروژن بوده است. بالاترین میزان نقطه ای do در شهریور ماه با مقدار 2/17 میلی گرم بر لیتر و در همان مکان در خرداد ماه 28/2 میلی گرم بر لیتر بوده است. ضمن اینکه در پهنه ی کلی آبخوان در شهریور ماه مناطقی با محدوده ی do، 10- 5 میلی گرم بر لیتر حدود 81/4 درصد از مساحت آبخوان را شامل شده است. نتیجه گیری: آلوده ترین بخش ها، روستای یکن آباد، حومه ی شهر همدان و قسمت های مرکزی دشت به دلیل کوددهی زیاد، عبور فاضلاب شهری و وجود مراکز صنعتی می باشد. براساس استاندارد کالیفرنیا آلودگی آب آبیاری در محدود ه ی متوسط و طبق استاندارد شرب محدودیت شدید در مصرف آب وجوددارد.

اسناد مشابه