نگرش زبان آموزان به واژگان انگلیسی و درک آنها با بهره گیری از ارتباط غیر کلامی
چکیده
هدف از تحقیق حاضر، لزوم به کارگیری ارتباط غیر کلامی و استفاده از حرکات و حالات بدنی در فرآیند یادگیری و آموزش زبان دوم است. برقراری ارتباط میان افراد به منظور به اشتراک گذاشتن نظرات، احساسات و عقاید به کار میرود که دو مؤلفهی کلامی و غیر کلامی را در بر میگیرد. زبان جزء لاینفک ارتباط کلامی به شمار میآید و این در حالیست که ارتباط غیر کلامی مشتمل بر رفتارهایی است که به طور غیر مستقیم از زبان بدن دریافت میشود. در این تحقیق 60 نفر از میان صد زبانآموز یک مؤسسه خصوصی انتخاب و به دو گروه تجربی و کنترل شده براساس نمونهگیری تصادفی تقسیم شدند. به هر دو گروه، 15 واژه آموزش داده شد، تدریس گروه تجربی بر اساس بهرهگیری از حرکات بدن و تصاویر مرتبط بود در حالیکه تدریس گروه کنترل شده با استفاده از ارتباطات کلامی و تصاویر مرتبط در طول 6 جلسه، در یک ماه انجام شد. پس از تدریس، شرکتکنندگان در هر دو گروه به طور شفاهی مورد سنجش قرار گرفتند تا میزان پیشرفت آنها بررسی شود. یافتهها حاکی از تفاوت قابل توجه میان دو گروه و تفوق گروه تجربی بر گروه کنترل شده است. همچنین پرسشنامهای بر اساس مقیاس لیکرت میان شرکتکنندگان توزیع شد، سپس اطلاعات حاصل از جمعآوری و با استفاده از نرمافزارspss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. به علاوه میانگین نمره شرکتکنندگان نشانهی نگرش مثبت آنها به استفاده از ارتباط غیر کلامی در یادگیری زبان دوم بود.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- اسماعیل علی سلیمی — دانشگاه علامه طباطبایی