روش تحلیل کارایی چند جهتی در ارزیابی عملکرد بررسی موردی صنعت بانکی ایران
چکیده
اخیراً اسمایلد (2003) و هالود و همکاران (2004)، بر مبنای شاخص کارایی بهبود بالقوه (بوجتوف وهاگارد 1999) روش جدید ناپارامتری مرزی تحلیل چند جهتی کارایی (mea) را برای محاسبه کارایی بنگاهها معرفی نمودند که مزایای زیادی نسبت به روش رایج تحلیل پوششی داده ها (dea) دارد. این روش به دلیل توانایی در محاسبه مجزای بهبود بالقوهی هر یک از نهادها یا ستانده ها، می تواند اندازه های قابل اتکاتری از عملکرد بنگاه ها ارائه نماید. این مقاله به عنوان اولین مطالعه سنجش عملکرد در صنعت بانکداری از این روش برای دادهای بانکهای ایران در طول دوره 1386-1383 استفاده می کند. یافته های این مقاله نتایج مطالعه هالود (2004) را تأیید می کند که روش dea تخمینی بیش از حد یا کمتر از حد برای مازاد نهاده ها ارائه می نماید. به علاوه، محاسبه مجزای ناکارایی نهاده ها برای بانکها اطلاعات ارزشمندی را از نقطه نظر مدیریتی و سیاستگذاری فراهم می نمایند. یکی از این یافته ها نشان می دهد که بهطور کلی در نظام بانکی ایران نیروی کار بالاترین سهم از هزینه های مازاد را به خود اختصاص می دهد. از اینرو در مسیر بهبود عملکرد نظام بانکی، بر اساس نتایج این مطالعه، کاهش نسبی نیروی کار باید از بالاترین اولویت برخوردار باشد. طبقه بندی jel: c42 ,c12, c02,c01