اقتصاد سیاسی ایران در دورۀ دولت نهم با استفاده از نظریۀ بازیها
چکیده
این مقاله، چگونگی کنش متقابل دولت نهم با کارگران و صاحبان سرمایه را با استفاده از نظریۀ بازی تحلیل کرده است. بازی میان سه بازیکن از نوع ایستا با اطلاعات کامل است. استراتژی بازیکنان با استفاده از فرایندهای سلسله مراتبی و روش تحلیل شبکهای تعیین میشود. تعادل میان این سه بازیکن از نوع تعادل نش است. اولویت اول بازیکنان در تحلیل سلسله مراتبی و شبکهای برای دولت و صاحبان سرمایه به ترتیب نرخ بیکاری کمتر و دسترسی به شرایط کسب و کار بهتر است، اما اولویت اول برای کارگران در روش تحلیل سلسله مراتبی دریافت دستمزد واقعی بالاتر و در تحلیل شبکهای حفظ اشتغال برای ایشان است. مغایرت اولویتها نشان دهندۀ بهینه نبودن استراتژی هاست. بر اساس نظریۀ بازیها تعادل نش نیز نرخ رشد اقتصادی (درآمد ملی) بیشتری برای دولت، تحقق شرایط کسب و کار بهتر برای سرمایهگذاران و دریافت دستمزد واقعی بالاتر کارگران را نشان میدهد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمدحسین پورکاظمی — دانشیار، دانشکدة علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی
- عبدالعزیز مراددرویش — مسئول برنامه ریزی راهبردی سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور
- معصومه والی — دانشکدة علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی