تجزیة نابرابری: مطالعة موردی مناطق شهری و روستایی استان تهران طی دورة 1379-1386
چکیده
شناخت نابرابری درآمد در زیرگروه های اجتماعی امکان هدفمندشدن تلاش ها برای نیل به عدالت اجتماعی را مهیا می کند. هدف اساسی این مطالعه برآورد، تجزیه و مقایسة شاخص های نابرابری تایل و اتکینسن بر حسب نابرابری درآمدی در درون و میان مناطق شهری و روستایی استان تهران طی برنامه های سوم و چهارم توسعة اقتصادی است. برای این منظور از ریزداده های سال های 1379 الی 1386 استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که بیشترین سهم از نابرابری درآمدی در استان تهران به ترتیب متعلق به مناطق شهری، مناطق روستایی و عامل بین گروهی بوده است. همچنین، نتایج برآورد الگوی تحلیل واریانس برای مقایسة آماری میانگین نابرابری در سه سال اول برنامه های سوم و چهارم توسعة اقتصادی حاکی از آن است که تفاوت مشاهده شده از نظر آماری معنادار نیست. بر مبنای یافته های فوق پیشنهاد می شود برای کاهش نابرابری درآمد در استان تهران، به نابرابری درآمد در مناطق شهری توجه بیشتری شود.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمدرضا رنجبر فلاح — استادیار، دانشگاه پیام نور
- پدرام داودی — مؤسسة عالی آموزش و پژوهش در مدیریت و برنامه ریزی (imps)