مقاله

بیحسی اپی دورال با استفاده از کتامین در سگ

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

استفاده از بیحسی اپی دورال در سگ به منظور انجام اعمال تشخیصی و درمانی در نواحی خلفی و بطنی متدوال می باشد . علیرغم اینکه لیدوکائین به عنوان داروی انتخابی جهت ایجاد بیحسی اپیدورال شناخته شده است ، امروزه با استفاده از سایر داروها از جمله آگونیستهای گیرنده های a2 مانند زایلازین و یا داروهای بیهوش کننده عمومی کتامین هیدروکلراید در گونه های مختلف مطرح بوده است . دراین تحقیق نتایج به کارگیری داروی کتامین هیدروکلراید 10 درصد در ایجاد بیحسی اپی دورال در سگ و نیز اثرات آرامبخشی و قلبی – عروقی این دارو مورد بررسی قرار می گیرد . برای این منظور در پنج قلاده سگ ابتدا اقدام به تزریق اپی دورال لیدوکائین 2 درصد حاوی اپی نفرین 3600/0 درصد به میزان 1 میلی لیتر به ازای 5/4 کیلوگرم وزن بدن دام و متعاقب آن با یک هفته فاصله اقدام به تزریق اپی دورال کتامین هیدروکلراید 10 درصد مطابق با حجم داروی لیدوکائین 2 درصد محاسبه و پس از رقیق نمودن با نرمال سالین 9/0 درصد مورد استفاده قرار می گرفت . قبل و بعد از تزریق داروها اقدام به ثبت پارامترهای حیاتی و چگونگی وضعیت رفلکسهای حسی و حرکتی گردید . میانگین تعداد ضربان قلب ، قبل ( 63/9 ? 4/82 ) و بعد ( 56/7 ? 2/91 ) از تزریق اپی دورال کتامین هیدروکلراید 10 درصد و همچنین میانگین زمان شروع بیحسی و نیز طول زمان تداوم بیحسی متعاقب تجویز اپی دورال دو داروی فوق الذکر در حیوانات مدل ، اختلاف آماری معنی داری را نشان می دادند ( 05/0 < p) . بروز اثرات تضعیف ملایم cns(sedation ) و ضد دردی ( analgesia) متعاقب تجویز اپی دورال کتامین هیدروکلراید 10 درصد از دیگر یافته های این تحقیق بوده است. با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق و نیز بروز اثرات آرامبخشی و تسکینی در حیوانات مدل ، می توان استفاده از کتامین هیدروکلراید 10 درصد را برای ایجاد بیحسی اپی دورال به منظور انجام اعمال تشخیصی و درمانی ، در مواردی که به علت وجود شرایط ویژه امکان ایجاد بیهوشی عمومی میسر نباشد ، توصیه نمود .

اسناد مشابه