مطالعه آسیب شناسی نئواکینورنکوس(1919)neoechinorhynchus sp. van cleave, در دستگاه گوارش سس ماهی (barbus sp.)
چکیده
زمینه مطالعه: تمامی کرم های متعلق به شاخه آکانتوسفالا دارای زندگی انگلی اجباری هستند و از دستگاه گوارش میزبان از جمله ماهی ها از سراسر دنیا و ماهی های ایران گزارش شده اند. هدف: این مطالعه برای بررسی فراوانی و آسیب شناسی آکانتوسفال نئواکینورنکوس در دستگاه گوارش سس ماهی انجام شد. روش کار: به این منظور در یک دوره یک ساله 89 قطعه سس ماهی (باربوس ( از رودخانه زرینه رود صید گردید. پس از کالبد گشایی ماهی ها، لوله گوارش خارج شد و روده از نظر آلودگی کرمی مطالعه گردید. برای تهیه مقاطع بافتی از روده، قطعات کوچکی از بافت روده تهیه شد و در فرمالین 10درصد ثابت گردید. سپس از نمـونـه های ثابت شده، مقاطع بافتی به ضخامت 5 میکرون تهیه و به روش هماتوکسلین و ائوزین رنگ آمیزی شدند. نتایج: فراوانی آلودگی آکانتوسفال نئواکینورنکوس انگل لوله گوارش سس ماهی های صید شده 16 درصد بود. در مطالعات آسیب شناسی، پرزهای مخاطی روده آلوده ضخیم بود و در طول خود چین خورده بودند. آنتریت از نوع فیبرینی بود که با هیپرپلازی مخاط در اثر تحریکات مکانیکی مشاهده گردید. در پارین مخاط روده مقاطع عروق مـویـرگـی متسع و حاوی تعداد زیادی گلبول قرمز بودند. در مقطع طولی چین های مخاطی علاوه بر پرخونی، تعداد زیادی سلول های آماسی شامل ائوزینوفیل، لمفوسیت و نیز ترشحات فیبرینی مشاهده شد. نتیجه گیری نهایی: ابتلا سس ماهی های رودخانه زرینه رود به گونه انگلی نئواکینورنکوس و یافته های آسیب شناسی آن، از پیش آگهی مناسبی برای آن در شرایط پرورشی استخر نبوده و احتمال بروز آلودگی با خسارات اقتصادی محسوس در استخرهای پرورشی حاشیه رودخانه مطرح می باشد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمد یخچالی — بخش انگل شناسی، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه
- رحیم حب نقی — بخش آسیب شناسی، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه
- مصطفی قوامی — بخش خصوصی، استان آذربایجان غربی