مطالعه آناتومیکی و بافت شناسی اندام جفت گیری نر در سنجاب ایرانی
چکیده
زمینه مطالعه: سنجاب ایرانی یک گونه از خانواده سنجاب ها در خاور میانه بوده و در رابطه با آناتومی دستگاه های مختلف این حیوان اطلاعات کمی موجود می باشد. هدف: در این مطالعه ساختار پنیس 6 سنجاب بالغ نر مورد بررسی آناتومیکی و بافت شناسی قرار گرفت. روش کار: پنیس در هر حیوان بعد از آسان کشی با کتامین و زایلازین، از ناحیه ریشه، تنه و قسمت آزاد با استفاده از تکنیک های بافت شناسی و رنگ آمیزی h&e ، ورهاف و تری کرومایسن مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: (یافته های آناتومیکی) پنیس به رنگ صورتی روشن با میانگین طول m c27/0 ± 89/5 می باشد. یک خمیدگی به سمت خلفی– شکمی، بخش آزاد پنیس را که دارای گلانز در بخش میانی و ساختار ناخنی شکل در نوک پنیس است، از بخش بدنه پنیس جدا می کند. (یافته های بافت شناسی) مجاری غدد کوپر بعد از ورود به بالب منشعب گشته و یک ساختار غده ای وسیع در بالب ایجاد می کنند، و در آخر به صورت مجرای واحد در طول بدنه پنیس همراه با میزراه و در زیر آن تا بخش آزاد پنیس ادامه می یابد. اجسام غاری در بدنه پنیس باهم ادغام شده و تشکیل یک جسم غاری واحد و هلالی شکل را می دهند که توسط سپید پرده احاطه شده و در انتهای بخش آزاد پنیس به استخوان تبدیل می شود. از سپید پرده رشته های همبندی وارد جسم غاری شده و فضای جسم غاری را محدود می کند. بر اساس یافته های بافت شناسی، پنیس سنجاب ایرانی از نوع بینابینی می باشد. نتیجه گیری نهایی: یافته های این تحقیق اطلاعات مهمی در مورد آناتومی و بافت شناسی پنیس سنجاب ایرانی در اختیار قرار می دهد که به عنوان اطلاعات پایه در مقایسه مورفولوژی پنیس و گسترش دانش بیولوژی تولید مثلی مفید می باشد.