اثرات محافظتی بر استخوان متعاقب تجویز عصاره الکلی گیاه گلدر (otostegia persica) در موش های دیابتی شده توسط استرپتوزوتوسین: مطالعه هیستومورفومتری
چکیده
زمینه مطالعه: داروهای گیاهی اخیراً برای درمان دیابت مورد توجه قرار گرفته اند. یکی از عوارض دیابت پوکی استخوان بوده و خطر شکستگی استخوان را در بیماران دیابتی افزایش می دهد. گیاه گلدر با داشتن خصوصیات آنتی اکسیدانی و کاهش دهنده قند خون به عنوان عامل ضد دیابتی معرفی شده است. هدف: این مطالعه بررسی اثرات بالقوه محافظتی بر بافت استخوان توسط عصاره الکلی گیاه گلدر در موش های دیابتی می باشد. روش کار: 40 سر موش نر ویستار به 5 گروه مساوی تقسیم شدند. گروه 1 سالم ولی گروه های 2، 3، 4 و5 با تزریق داروی استرپتوزوتوسین با دوز mg/kg50 دیابتی شدند. گروه 1و 2 تنها حلال عصاره و بقیه به ترتیب دوزهای mg/kg 200، 300 و 450 از عصاره را به مدت 28 روز دریافت کردند. در روز 29 با عمیق کردن بیهوشی، حیوانات کشته شدند. سرم برای تعیین گلوکز و استخوان های ران، تیبیا–فیبولای چپ برای مطالعه بافتی برداشت و مهره 4 کمری برای اندازه گیری خاکستر برداشت شد. داده ها با نرم افزار spss و آزمون آنالیز واریانس و آزمون تعقیبی توکی مقایسه و تجزیه و تحلیل شد. نتـایج: تجویز دوز mg/kg 300 باعث کاهش قند خون گردید. پارامترهای قطر ترابکول های اپی فیزیال و متا فیزیال، مساحت بافت به مساحت استخـوان در گـروه هـای دیـابتـی کاهش نشان داد ولی دوز mg/kg 200 باعث جلوگیری از این کاهش گردید. وزن خاکستر مهره 4 کمری در دوز mg/kg200 مشـابـه بـا گـروه سـالـم ولـی در بقیـه گـروه هـا کـاهـش داشـت. قـطـر استئـویـد بین گروه ها اختلاف معنی داری نداشت(05/0 p