شناسایی خرابی جعبه دندة آسیـای مـواد در کارخانة سیمان باهارلی ترکمنستان با استفاده از آنالیز ارتعاشات
چکیده
در این مقاله به مسئلة فرونشاندن ارتعاشات خودتحریک در فرایند میکروفرزکاری به منظور دستیابی به دقت بیشتر، کیفیت سطح بهتر و نرخ برداشت ماده بالاتر پرداخته شده است. فرایند میکروفرزکاری به صورت سیستمی دو درجه آزادی مدل شده و آثار خروج از مرکز ابزار برش نیز در نظر گرفته شده است. به منظور افزایش پایداری سیستم در عمق برش بیشتر و در نتیجه نرخ برداشت مادة بالاتر، جاذب های ارتعاشی خطی و غیرخطی طراحی شدهاند و مقادیر پارامترهای آنها توسط یک الگوریتم توسعه یافته بهینه شده است. تأثیر این جاذب ها بر پاسخ زمانی سیستم و ناحیة پایداری آن بررسی و نشان داده شده است که ارتعاشات سیستم به میزان قابل توجهی کاهش یافته و ناحیة پایداری نیز به طور محسوسی گسترش یافته است. در نهایت عملکرد انواع جاذبهای ارتعاشی با یکدیگر مقایسه و بهترین نوع آن مشخص شده است.