بررسی نقش زنان روستایی در نظام بهره برداری دامپروری روستایی (نگرش، انگیزه و موانع مشارکت) درشهرستان چاراویماق
چکیده
هرگونه برنامهریزی با هدف توسعة اقتصادی جوامع روستایی نیازمند شناخت اولیة جایگاه و نقش زنان روستایی در نظام بهرهبرداری روستایی است. از این رو،این تحقیق توصیفی ـ پیمایشی با هدف بررسی نقش زنان روستایی در نظام دامپروری روستایی انجام گرفت. جامعة آماری شامل ۶ هزار ۵۷۱ نفر خانوار روستایی شهرستان چاروایماق بود که با استفاده از فرمول کوکران ۱۳۵ نفر از زنان روستایی از طریق نمونهگیری چند مرحله ای تصادفی انتخاب و مطالعه شدند. ابزار تحقیق پرسش نامة محقق ساختهای بود که روایی آن از طریق متخصصان موضوعی تأیید و از طریق پیش آزمون و محاسبة ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از 7/0 برای شاخصهای ترکیبی مناسب تشخیص داده شد. نتایج تحقیق نشان داد که ۷/۶۰ درصد زنان روستایی نگرشی خنثی (میانه) در خصوص مشارکت در فعالیت های دامپروری داشتند. سنگین و سخت بودن کارهای دامپروری مهم ترین مانع مشارکت از دید زنان بود. تأمین مواد غذایی مورد نیاز مهمترین انگیزة بیرونی و احساس مسئولیت در قبال خانواده مهمترین انگیزة درونی زنان برای مشارکت در فعالیت های دامپروری محسوب میشد. بیشتر زنان به میزان کمی از رسانههای جمعی اطلاعات دریافت میکردند و مهم ترین منبع اطلاعاتی آن ها تلویزیون بود. زنان بیشترین مشارکت را در فعالیت های شیردوشی و فرآوری و کمترین مشارکت را در فعالیت های مربوط به چرا داشتند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- علی شمس — استادیار ترویج و آموزش کشاورزی، گروه ترویج، ارتباطات و توسعة روستایی، دانشگاه زنجان
- نازیلا نبی زاده — دانشجوی کارشناسی ارشد توسعة روستایی دانشگاه زنجان
- حسین شعبانعلی فمی — دانشیار ترویج و توسعة روستایی، دانشکدة اقتصاد و توسعة کشاورزی دانشگاه تهران