تأثیر سطوح مختلف تنش خشکی و نیتروژن در شرایط گلدانی بر برخی خصوصیات گیاه توت فرنگی رقم سلوا (fragaria ananassa duch. cv. selva)
چکیده
به منظور ارزیابی تأثیر سطوح مختلف تنش خشکی و کود نیتروژن بر رشد و نمو گیاه توت فرنگی، پژوهشی در سال 1389 در استان مازندران انجام گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای تنش خشکی شامل 30، 50 و 70 درصد تخلیۀ رطوبت خاک و سه سطح مختلف نیتروژن، صفر، 100 و 150 میلیگرم در کیلوگرم خاک خشک بود. نتایج نشان داد تأثیر استفاده از تنش خشکی، کود نیتروژن و اثر متقابل آنها بر شاخصهای تعداد و طول استولون، تعداد و سطح برگ، وزن تر و خشک ریشه، طول و عملکرد کل بوته، وزن تر و خشک بوته، قطر و وزن میوه، مثبت و معنادار است. در همۀ شاخصها، بیشترین میانگینها مربوط به 30 درصد تخلیۀ رطوبت بود؛ و 100 میلیگرم کود، بهترین تیمار کودی در نظر گرفته شد. بیشترین عملکرد تک میوه در 30 درصد تخلیۀ رطوبت به مقدار 17/9 گرم حاصل شد. در تیمار 100 میلیگرم کود نیتروژن، بیشترین عملکرد تک میوه به مقدار 15/8 گرم به دست آمد. اثر متقابل 100 میلیگرم کود نیتروژن و 30 درصد تخلیۀ رطوبت دارای بیشترین شاخصهها بود. در برهمکنش تنش خشکی و کود نیتروژن، بیشترین عملکرد تک میوه به مقدار 69/9 گرم در تیمار 30 درصد تخلیۀ رطوبت و 100 میلیگرم کود نیتروژن و کمترین عملکرد تک میوه با کاهش 35 درصدی مربوط به 70 درصد تخلیۀ رطوبت و بدون مصرف کود نیتروژن بود.