تحلیل اثرات دورکاری زنان شاغل و متأهل بر تعادل کار- زندگی
چکیده
هدف اصلی این پژوهش شناسایی اثرات طرح دورکاری بر ایحاد تعادل میان کار و خانوادة زنان شاغل بود.روش این بررسی کیفی و از دو شیوه نظام مند تحقیقات انجام شده و مصاحبۀ عمیق نیمه ساخت یافته استفاده شد. شیوۀ گردآوری داده ها، مصاحبۀ عمیق (با 20 نفر از زنان شاغل و متأهل در ادارات دولتی شهر تهران که تجربه دورکاری را داشته اند) به صورت نیمه ساخت یافته بود و برای تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک تحلیل محتوای کیفی استفاده شد. یافته های پژوهش بیان کنندۀ آن است که دورکاری موجب کاهش تعارض کار و خانواده و بهبود توازن میان زندگی کاری و خانوادگی زنان شاغل می شود. دستاوردهای پژوهش حاکی از آن است که زنان شاغل به پذیرش دورکاری تمایل دارند، اما مدیران، حامی دورکاری نیستند. شرکت کنندگان ضمن اشاره به اثرات مثبت دورکاری بر تحکیم خانواده و پررنگ شدن نقش مادری و همسری، تأثیر طرح فوق را بر ایجاد تعادل کار و خانواده در زنان شاغل مثبت ارزیابی کرده اند. از نگاه آن ها ساعات کاری مناسب، شناور و منعطف، باعث افزایش بهره وری فعالیت های شغلی و در نتیجه بهره مندی سازمان از نیروی کاری باثبات تر و با انگیزه تر و افزایش توجه به خانواده خواهد شد و اجرای آن بهایی است که برای سلامت خانواده و جامعه پرداخت می شود.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- فروغ الصباح شجاع نوری — استادیار روان شناسی و علوم تربیتی، پژوهشکده زنان دانشگاه الزهرا (س)
- فاطمه خادمی — کارشناس ارشد مدیریت ، پژوهشکده زنان دانشگاه الزهرا(س
- سمانه سادات سدیدپور — کارشناس ارشد، پژوهش علوم اجتماعی دانشگاه الزهرا(س)