ارزیابی کارکرد شهرهای کوچک در نظام شهری استان لرستان با استفاده از مدل های ضریب کشش پذیری، topsis و l.q
چکیده
امروزه شهرهای بزرگ نواحی متروپلیتن در کشورهای در حال توسعه به شدت در حال رشد هستند. این نواحی تمامی امکانات، خدمات و سرمایههای کشور را در خود بلعیده، ولی با این وجود با انواع مشکلات و معضلات شهری دست و پنجه نرم میکنند. از طرف دیگر سایر نقاط در این کشورها اعم از شهرهای میانی، کوچک و نقاط روستایی از توسعه عقب ماندهاند و دچار رکود و توقف پیشرفت خود شدهاند. پژوهش حاضر با ماهیت توسعهای– کاربردی و روش تحقیق ترکیبی (پیمایش و توصیفی– تحلیلی) به ارزیابی کارکرد شهرهای کوچک در نظام شهری استان لرستان پرداخته است. همچنین با استفاده از مدلهای ضریب کشش پذیری، تاپسیس، ضریب مکانی و نرمافزار excel و gis دادهها و اطلاعات، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داده است طی دوره 1355-1390 بیشترین و کمترین ضریب کششپذیری را در بین کل شهرهای استان لرستان به ترتیب شهرهای الیگودرز و دورود با ضریب 3/2 و 026/- دارا بودهاند، همچنین نتایج مدل l.q نشان داده است شهرهای نام برده فعالیت پایه آنها فقط بخش صنعت میباشد. در نهایت رتبهبندی مدل topsis نشان داده شهر بروجرد از لحاظ ایدهآل منفی کمترین فاصله (217/0) را با ایده آل مورد نظر داشته است.