تحلیل فضایی برخورداری استان های ایران در شاخص های سلامت
چکیده
عدالت در بخش بهداشت و درمان به عنوان یک ارزش سعی در کاهش تفاوتهای میان گروههای مختلف افراد درون جامعه دارد، و دسترسی عادلانه همه افراد جامعه به خدمات بهداشتی و درمانی پیش زمینه ایجاد عدالت در جامعه و موجب ارتقای سطح سلامت و ایجاد فرصتهای برابر در جامعه خواهد شد. هدف این پژوهش تحلیل فضایی سطوح برخورداری استانهای کشور از لحاظ برخورداری از شاخصهای سلامت میباشد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و متغیرها شامل 24 شاخص در زمینه شاخصهای سیمای سلامت استانهای کشور مربوط به سال 1387و 1385، که در نهایت به 6 عامل از طریق چرخش واریماکس در تحلیل عاملی تبدیل، که در مجموع 67/82 درصد از واریانس را میپوشاند. به منظور آگاهی از رتبه استانهای کشور در عاملهای بارگذاری از روش مؤلفه های اصلی و همچنین از تکنیک تحلیل خوشهای جهت سطحبندی نهایی استانهای کشور در عاملهای تلفیقی استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که توزیع جغرافیایی شاخصهای سیمای سلامت در بین استانهای ایران به صورت نابرابر صورت گرفته است، به طوریکه استانهای سمنان، خراسان رضوی و یزد برخوردار و استانهای سیستان و بلوچستان، کرمان، آذربایجان شرقی و لرستان محروم هستند. در پایان با استفاده از رگرسیون چند متغیر، نسبت به پیشبینی اولویت توسعه استانهای کشور اقدام، که بر این اساس ضروری است که عاملهای خدمات واحدهای بهداشت و درمان، خدمات حمایتی، خدمات مشاورهای و اجتماعی، خدمات نهادی و نیروی انسانی، خدمات مراکز و پایگاه های بهداشت و خدمات نیروی انسانی متخصص در اولویت توسعهی استانهای کشور به ترتیب برای استانهای خیلی محروم، محروم، کمتر برخوردار، تا حدودی برخوردار، برخوردار و خیلی برخوردار قرار گیرند.