تحلیل مقایسه ای از کاربرد روش های تحلیل چند معیاره در مطالعات منطقه ای (مطالعه موردی: استان لرستان)
چکیده
تکنیکهای تصمیمگیری چند معیاره با اتخاذ انواع مشخصههای کمی و کیفی و وزندهی آنها ابزارهای مناسبی در تحلیل تصمیمگیری برنامهریزی توسعهی نواحی میباشند. در همین راستا پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی- تحلیلی و با هدف بهرهگیری تلفیقی و مقایسهای از روشهای تصمیمگیری چند معیاره تاپسیس، تحلیل چند معیاره ویکور و محاسبه تحلیل سلسلهمراتب (ehp) در تلاش است تا وضعیت توزیع و توسعه شاخصهای توسعهی اقتصادی- اجتماعی، فرهنگی، بهداشتی- درمانی در استان لرستان (بعنوان جامعه هدف) را مورد تحلیل و ارزیابی مقایسهای قرار دهد. نتایج نشان دهنده موقعیت متفاوت توسعهیافتگی شهرستانهای استان در روشهای مورد مطالعه است. در برآیند تحلیل مقایسهای نیز چنین به نظر میرسد که روش vikorبه لحاظ این که میزان نوسان نتایج در این روش در مقایسه با دو روش دیگر مورد استفاده، دارای درصد و شدت تغییرات کمتری است، از اعتبار بیشتری در سطحبندی توسعه نواحی برخوردار است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- حسین نظم فر — استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
- بهزاد پادروندی — کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران