نقش سرمایه گذاری های دولت در ظرفیت سازی مناطق روستایی (نمونه موردی: روستاهای ناحیه آران و بیدگل)
چکیده
توسعه مناطق روستایی، یکی از محورهای اصلی سیاست دولت است و به این منظور دولت برای دستیابی به توسعه روستایی از ابزارهای مختلف استفاده کرده و اقدامات متعددی را به مرحله اجرا در آورده است. سرمایهگذاریهای عمرانی یکی از مهمترین ابزارها در این زمینه است. بخشی از پیامدهای سرمایهگذاری عمرانی را میتوان در نظام اجتماعی شاهد بود که دارای محورهای متفاوتی مثل توانمندسازی و ظرفیتسازی است. هدف این تحقیق بررسی تأثیر سرمایهگذاریهای دولت در ظرفیتسازی روستاهای کشور است. روش تحقیق از نوع اسنادی و پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق را کلیه 14431 نفر ساکن در 11 روستای ناحیه آران و بیدگل تشکیل میدهند. حجم نمونه با استفاده از نمونهگیری کوکران 312 نفر تعیین گردید. در روش پیمایش، پس از گردآوری اطلاعات با پرسشنامه خود ساخته و پردازش اطلاعات با نرمافزار spss، با توجه به سطح سنجش متغیرها از روشهای آماری توصیفی و استنباطی کندال b استفاده شده است. نتایج نشان میدهد رابطهی میان میزان سرمایهگذاری عمرانی و ظرفیتسازی: ایجاد ظرفیت نگهداری از تأسیسات روستا (058/0sig= )، تغییر و بهبود در مدیریت روستا (054/0sig= )، پذیرش نقش در فعالیتهای عمرانی (049/0sig= ) و (041/0sig= ) و قدرت کنترل و تغییر ناشی از مداخله سازمانهای دولتی (048/0sig= ) در روستاهای ناحیه میباشد. بنابراین دولت با سرمایهگذاریهای عمرانی درتقویت و ارتقاء ظرفیتسازی جوامع روستایی از کارآمدی ناچیزی برخوردار است و هنوز روستانشینان نیز نقشآفرینی کمتری را در توسعه روستایی برای خود قایل هستند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- مصطفی طالشی — دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
- محمود جمعه پور — دانشیار برنامه ریزی اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
- محمود گنجی پور — دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران