بررسی نقش واسطه ای سبک حل تعارض غیر سازنده در رابطه سلامت خانواده اصلی با عدالت زناشویی
چکیده
این پژوهش با هدف ارزیابی اثرات مستقیم و غیر مستقیم سلامت خانوادهی اصلی از طریق نقش واسطهای سبک حل تعارض غیر سازنده برعدالت زناشویی انجام شد. نمونهی پژوهش شامل 240 معلم زن متأهل شهرستان ممسنی بود که به روش تصادفی خوشهای انتخاب شدند و پرسشنامههای سلامت خانواده اصلی، ادراک انصاف و سبکهای حل تعارض را تکمیل کردند. لازم به ذکر است که از سنجه ادراک انصاف برای ارزیابی عدالت زناشویی استفاده شد. برای تحلیل دادهها از ابزار 18 spss و amos استفاده گردید. یافتههای تحقیق نشان داد سلامت خانوادهی اصلی به طور مستقیم با عدالت زناشویی رابطهی معنادار دارد. همینطور سلامت خانوادهی اصلی به طور غیرمستقیم و از طریق نقش واسطهای سبک حل تعارض غیر سازنده با عدالت زناشویی رابطهی معنادار دارد. به این ترتیب سبک حل تعارض غیر سازنده توانست نقش واسطهای بین سلامت خانوادهی اصلی با عدالت زناشویی ایفا کند. به عبارت دیگر سلامت خانوادهی اصلی علاوه بر اثر مستقیم بر عدالت زناشویی، از طریق نقش واسطهای سبک حل تعارض غیرسازنده نیز بر عدالت زناشویی اثر دارد. قابل ذکر است که اثر مستقیم بیشتر از اثر غیر مستقیم بود. از این رو هر دو مسیر در مدل پژوهشی تأیید شد.