واکاوی مفهوم تئاتر پوچی اروپا در نمایشنامه های غلامحسین ساعدی
چکیده
این مقاله قصد دارد به میزان تأثیرگذاری جلوه های ادبی و نمایشی تئاتر پوچی (اَبزورد) بر سبک نمایشنامه نویسی ایران بپردازد. غلامحسین ساعدی یکی از نمایشنامه نویسان شناخته شدة ایرانی است که برخی از مهم ترین تمهیدات تئاتر نو را در سبک نویسندگی خود به کار گرفته است. نگارنده در این پژوهش درپی آن است که چگونگی بازتاب مفهوم پوچی را در نمایشنامه های نوگرای غلامحسین ساعدی نشان دهد؛ نویسنده¬ای که مستقیم و غیرمستقیم از این نوع تئاتر تأثیر پذیرفته است. ضمن اینکه با توجه به مهم ترین شاخص های تئاتر پوچی، از میزان و نحوة تأثیرپذیری نمایشنامه¬های ساعدی از این¬گونه تئاتر و نمایشنامه نویسان سنتی و مدرن تحلیلی ارائه خواهد کرد. تأثیرپذیری ساعدی از نمایشنامه نویسان مدرن بیش از سنت گرایان بوده که نشان دهندة همگامی ساعدی با آنان در بیان مسائل روزمره و مطرح جهان در تئاتر است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمدرضا صالحی مازندرانی — استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه چمران اهواز
- نسرین گبانچی — کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه چمران