مقاله

حرف اضافه نمایی افتراقی در وفسی در چارچوب نظری بهینگی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل پدیدة دستوری حرف­­اضافه نمایی افتراقی در وفسی در چارچوب نظری بهینگی و با استفاده از تعمیم مدل بهینگی مفعول نمایی افتراقی آیسن (2003) می باشد. با وجود بررسی­های بوسونگ(1985) پیرامون مفعول نمایی افتراقی در بیش از 300 زبان جهان، پدیدة حرف­اضافه نمایی­ افتراقی تاکنون به صورت دقیق و رده شناختی مورد بررسی واقع نگردیده است. حرف­اضافه نمایی افتراقی، به عنوان زیرمجموعه ای از حالت نمایی افتراقی، به بررسی تاثیر ویژگی های معنایی و/یا کاربردی در نحوة ظهور حالت در مفعول­حرف­اضافه می پردازد. شواهد زبانی وفسی (استیلو، 2004)، نمایانگر آنند که ویژگی معنایی جانداری در مفعول حرف­اضافه، بر نوع حالت نمایی در آن موثر می­باشد؛ به­طوری­که مفعول های حرف­اضافة جاندار و انسان در وفسی در حالت غیرمستقیم (حالتِ مفعولی حرف­اضافه) تظاهر می یابند، در صورتی که تظاهر مفعول حرف­اضافة غیرجاندار، در حالت مستقیم (فاعلی) می­باشد. مدل بهینگی حرف­اضافه نمایی افتراقی در پژوهش حاضر با بهره­گیری از پرینس و اسمولنسکی (1993)، اسمولنسکی (1995) و با تعمیم مدل بهینگی آیسن (2003) در مفعول نمایی افتراقی حاصل شده است؛ و سلسله مراتب محدودیتی گویشی مورد کاربرد با به کارگیری ابزارهای صوری انطباق هماهنگ و ربط موضعی استخراج گردیده­اند.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. مهین ناز میردهقان — دانشیار زبان شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
  2. سعیدرضا یوسفی — کارشناس ارشد زبان شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

اسناد مشابه