مقاله

الگوی تحول نقش زن از همسر خانه دار تا مصلح اجتماعی براساس نشانه شناسی اجتماعی رمان های سووشون و عادت می کنیم

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

نویسندگانِ زن بر این باورند که در ادبیات مردان، نقشی که به زنان داده می­شود، نقشی فرعی است و زن در بیشتر آثار ادبی، عبارت از «دیگری» مرد است و به همین دلیل در ادبیات مردمحور، موضوع تجربۀ زنان مورد توجه قرار نمی­گیرد. این موضوع باعث شد که نویسندگان زن بر این نکته تأکید کنند که زنان به دلیل برخورداری از امتیازات خاص بیولوژیکی، معنی خاصی از تجربۀ زنانه به خواننده نشان می­دهند که ادبیات مردانه قادر به توصیف و بیان آن نیست. زنان داستان نویس در ایران توانستند موقعیت خود را در نوشتن آثار داستانی ابراز کنند و مورد استقبال مخاطبان قرار گیرند. این پژوهش به شیوة توصیفی– تحلیلی مبتنی بر چارچوب نظری زبان به مثابۀ نظامی نشانه شناختی- اجتماعی، به تحلیل دو رمان سووشون سیمین دانشور و عادت می­کنیم زویا پیرزاد پرداخته است. مهم ترین نتیجة حاصل از کاربست این نظریه در تحلیل رمان های مذکور، تلاش نویسندگان آن ها برای نمایش روایتی زنانه و بازنمود هویتی زنان به شیوه­های مختلف در سطوح مختلف متن (نحوی، معنایی و اندیشگانی) است. در دو رمان مذکور تحول در نقش زن از همسری خانه­دار تا نیروی کنشگر و فعال در عرصۀ اجتماعی، سیاسی و فرهنگی سوق داده شده است.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. ناصر نیکوبخت — دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
  2. سید علی دسپ — دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
  3. سعید بزرگ بیگدلی — دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
  4. مجتبی منشی زاده — دانشیار گروه زبان شناسی، دانشکدة ادبیات فارسی و زبان های خارجی، دانشگاه علامه¬طباطبایی، تهران، ایران

اسناد مشابه