استعاره و فرهنگ: رویکردی شناختی به دو ترجمة رباعیات خیام
چکیده
پدیدة استعاره و ویژگی های فرهنگی آن یکی از مشکلات اساسی فراروی نظریات ترجمه است. ترجمه پذیری استعاره همیشه نسبتی معکوس با فرهنگ داشته است. هدف این پژوهش بررسی رابطة استعاره و الگوهای فرهنگی در فرایند ترجمة استعاره است. در این راستا سه رباعی خیام را انتخاب کردیم و ترجمههای انگلیسی و کردی آن ها را بررسی کردیم. نتایج پژوهش نشان میدهد که مترجمان بیشتر در ترجمة استعارههای وابسته به الگوهای فرهنگی مشترک موفق بوده اند و استعارههای وابسته به الگوهای غیر مشترک در متون مقصد بازآفرینی نشدهاند؛ به همین دلیل میتوانیم شرایط انطباق یکسان و متفاوت در مدل ترجمة مندلبلیت را به ترتیب مرتبط با الگوهای مشترک و غیر مشترک فرهنگی بدانیم.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- رحمان ویسی حصار — دانشجوی دکتری زبان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
- منوچهر توانگر — دانشیار زبان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران