بهینه سازی چند هدفه بازتوانی به روش گرمایش آب تغذیه موازی یک نیروگاه بخار بوسیله الگوریتم ژنتیک
چکیده
افزودن واحد(های) توربین گاز به نیروگاه های بخار برای ارتقاء خصوصیات سیکل بخار و امکان بازیاب حرارت از سیکل(های) الحاقی به عنوان بازتوانی شناخته شده است. روش های بازتوانی به دو دسته کلی تقسیم می شوند، روش های بازتوانی جزیی1 و کلی2. یکی از روش های جدید بازتوانی جزیی، روش گرمایش آب تغذیه موازی3 است. در این مقاله با توجه به خصوصیات ممتاز روش گرمایش آب تغذیه موازی برای نیروگاههای نسبتا جدید، به اعمال آن بر نیروگاه شهید رجایی پرداخته شدهاست. تابع هزینه برق تولیدی و راندمان اگزرژی بعنوان توابع هدف در انجام بهینه سازی تک هدفه و دوهدفه مورد استفاده قرار گرفته اند. بهینهسازی توسط روش الگوریتم ژنتیک4 انجام شده و دبی بخارات زیرکش ها5 و خط اصلی6 بعنوان متغیرهای مستقل مد نظر بودهاند. در پایان با توجه به شاخصهای مطلوب فنی و اقتصادی، حالت 4 زیرکش برای اعمال این روش انتخاب شده است. طرح انتخابی برای حالت توربین گاز توان ثابت، هزینه برق تولیدی rial/kwh 15/404 (به ازای توان افزوده) و ارتقاء 55/1% راندمان اگزرژی و برای حالت توربین گاز وابسته، هزینه تولید rial/kwh 22/396 (به ازای توان افزوده) و ارتقاء 73/1% راندمان اگزرژی سیکل جدید را داشته است.