مقاله

ارتباط فشار مایع مغزی نخاعی و فشار مایع نخاعی به عنوان شاخصی جهت ارزیابی بیماری هیدروسفالی غیر ارتباطی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

گرفتگی مسیر مایع مغزی نخاعی باعث افزایش فشار اعمالی از سوی این مایع بر دیواره های بطن ها و در نهایت بروز بیماری هیدروسفالی می گردد. این پژوهش به بررسی شاخصی عددی جهت تشخیص بیماری هیدروسفالی غیر¬ارتباطی پرداخته است. در ابتدا نمودار سرعت در مجرای سیلویوس نمونه سالم به صورت سه بعدی و با استفاده از روش برهمکنش سیال و جامد به دست آمد. این نتیجه با نمودار سرعت مشابه¬ی که از تصویربرداری cine-pc-mri همان نمونه استخراج شده بود مقایسه شد. پس از تایید انطباق دو نمودار، از صحت روش حل و فرضیات به کار گرفته شده اطمینان حاصل شد. عدد رینولدز در مجرای سیلویوس نمونه سالم کمتر از 7/275 و حداکثر فشار مایع مغزی نخاعی نیز 3/616 پاسکال بود. در ادامه شرایط سیستم بطنی برای بیمار هیدروسفالی غیرارتباطی مدلسازی گردید. حداکثر فشار به 5/2958 پاسکال افزایش یافت. با توجه به عامل بیماری، حداکثر فشار مایع مغزی نخاعی بر بافت مغز در مجرای سیلویوس به عنوان شاخصی جهت ارزیابی بیماری هیدروسفالی غیرارتباطی معرفی گردید. در پایان مقادیر فشار محاسبه شده برای مایع مغزی نخاعی و مقادیر فشار اندازه¬گیرری شده از تست سوزن کمری برای مایع نخاعی مورد مقایسه قرار گرفت. مشخص شد این اعداد با هم متناسب هستند. بر این اساس فشار مایع نخاعی حاصل از تست سوزن کمری به عنوان شاخصی عددی و کاربردی برای تشخیص بیماری معرفی گردید.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. ناصر فتورائی — تهران، خیابان حافظ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
  2. سیف الله غلامپور — دانشگاه آزاد علوم تحقیقات
  3. امیرسعید صدیقی — دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران، بیمارستان شهدای تجریش، مرکز تحقیقات جراحی اعصاب کاربردی

اسناد مشابه