مقاله

مدل سازی خودکار گسترش ترک در اندرکنش با حفره و مرز ناهمگن بدون مش بندی مجدد

چکیده

روش اجزای محدود توسعه یافته روشی جدید بر پایه غنی سازی پیکره بندی واحد ناپیوسته در فضای تقریب اجزای محدود استاندارد می باشد. علیرغم پیشرفت هایی که در نرم افزارهای تولید شبکه اجزای محدود بوجود آمده است، کماکان تعویض و بروز رسانی شبکه اجزای محدود در خلال فرایند گسترش ترک بسیار مشکل و پیچیده باقی مانده است. زمانی چنین موضوعی پیچیده تر خواهد شد که چندین ناپیوستگی و مرز داخلی ناهمگن، در دامنه فیزیکی مساله که با المانهای محدود گسسته سازی شده وجود داشته باشد. روش اجزای محدود توسعه یافته در ترکیب با روش مجموعه تراز می تواند بر این مشکل فایق آید. در این مطالعه، ترک های از پیش تعریف شده و مرزهای داخلی، شامل حفره و مرز ناهمگن به کمک توابع مجموعه تراز تولید می شود. به علاوه اثر اندرکنش مرزهای داخلی بر الگوی گسترش ترک مورد بررسی قرار خواهد گرفت. همچنین مقادیر فاکتور شدت تنش در مود مرکب از طریق انتگرال اندرکنش که بر پایه انتگرال مستقل از مسیر j بدست آمده است، محاسبه می شوند. مثال های عددی که در این مطالعه مورد بررسی قرار می گیرند با دیدگاه کاربرد مهندسی در طراحی اجزای حاوی ناپیوستگی با لحاظ نمودن شکست می باشند. نتایج بدست آمده نشان دهنده تأثیرات متفاوت مرزهای داخلی نرم، سخت و حفره داخلی بر مسیر رشد ترک می باشند.

اسناد مشابه

  • مدل‌سازی خودکار گسترش ترک در اندرکنش با حفره و مرز ناهمگن بدون مش‌بندی مجدد

    مقاله۲۰۱۵مهندسی مکانیک مدرسرضا نادری، عبدالغفور خادم الرسول

    روش اجزای محدود توسعه یافته روشی جدید بر پایه غنی‌سازی پیکره‌بندی واحد ناپیوسته در فضای تقریب اجزای محدود استاندارد می‌باشد. علیرغم پیشرفت‌هایی که در نرم افزارهای تولید شبکه اجزای محدود بوجود آمده است، کماکان تعویض و بروز رسانی شبکه اجزای محدود در خلال فرایند گسترش ترک بسیار مشکل

  • مدلسازی خودکار رشد ترک در مود مرکب و رشد ترک خستگی بدون مش بندی مجدد

    مقاله۲۰۱۲مکانیک سازه ها و شاره هارضا نادری، عبدالغفور خادم الرسول

    در این مطالعه به بررسی چگونگی رشد خودکار ترک به عنوان یکی از مسایل پیچیده عددی در مکانیک شکست پرداخته می شود. در این مطالعه برای فایق آمدن بر نواقص روش اجزای محدود استاندارد در مدلسازی ترک و رشد آن از روش اجزای محدود توسعه یافته (xfem) استفاده شده است. در مطالعه حاضر از روش مجموع