روش شناسی نظریه پردازی در مطالعات سازمان و مدیریت: پژوهشی تطبیقی
چکیده
صاحبنظران معتقدند اندیشمندانی که می خواهند نظریه پردازی کنند باید از دو نوع دانش تخصصی برخوردار باشند؛ دانش نسبت به پدیده ای که برآنند تا در مورد آن تئوری سازی کنند و دانش نسبت به روش شناسی های نظریه پردازی. کانون تمرکز این مقاله مقایسه روش شناسی ها است. بر این اساس چهار روش شناسی اصلی در نظریه پردازی در علم سازمان و مدیریت، یعنی روش شناسی دوبین، لین هام، وَن دی وِن و کارلایل و کریستنسن مقایسه و رهنمودهای در مورد نظریه پردازی ارائه خواهد شد. ضمن ارائه نقاط ضعف و قوت هر روش شناسی، پارادایم، نوع رویکرد، فرایند تئوری پردازی، رابطه پژوهشگر با کارگزار و معیار ارزیابی تئوری هر چهار روش شناسی با هم مقایسه می شود. نتیجه گیری می شود که اگر چه روش شناسی دوبین برای مبتدیان نظریه پردازی فرآیند گام به گام دقیقی ارائه می دهد ولی روش ون دی ون پیوند تنگاتنگ تری با عمل دارد، دو روش شناسی دیگر شباهت بیشتری با روش شناسی دوبین دارند. در عین هر چهار روش شناسی در حال حاضر مورد توجه تئوری پردازان قرار گرفته است.