بررسی الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی باکتری های اشرشیاکلی جداسازی شده از کشت ادرار بیماران در ناحیه غرب استان مازندران طی دوره یک سال از آبان 1389 تا آبان 1390
چکیده
زمینه و هدف: اشرشیاکلی از مهمترین مسبب عوارضی از قبیل عفونت های لوله ادراری و بیمارستانی می باشد . در این مطالعه حساسیت آنتی بیوتیکی اشرشیاکلی جداسازی از کشت ادرار بیماران در شمال غرب استان مازندران بررسی شده است. مواد و روش : این یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که تعداد 357 نمونه ادرار طی مدت 12 ماهه از آبان 1389 تا آبان 1390 جمع آوری و در محیطهای ائوزین متیل بلو و مک کانکی کشت داده شدند. تمام کلنی های مشکوک با رنگ آمیزی گرم، شکل کلنی و تست افتراقی چهارگانه imvip تائید شدند. تمام ایزوله ها ی اشرشیاکلی تست حساسیت آنتی بیوتیک با روش دسیک دیفوژن مطابق با پروتکل ncclc انجام شد . نتایج: از 357 نمونه کشت ادرار ، 302 نمونه وجود اشرشیاکلی تائید و بعنوان کشت مثبت در نظر گرفته شد. بیشترین حساسیت نسبت به سیپروفلوکساسین، جنتامایسین و نیتروفورانتوئین بود که به ترتیب 48.4، 43.3 و 37.9 از ایزوله های اشرشیاکلی نسبت به آنها حساسیت نشان دادند. همچنین کمتر از 10 درصد ایزوله های اشرشیاکلی نسبت به انتی بیوتیک هایی مانند سفتازیدیم، تتراسایکلین، آمپی سیلین، اریترومایسین، آموکسی سیلین و سفوتاکسیم حساسیت نشان دادند. با آزمون کای دو (0.05 p≤)مشخص شد میزان حساسیت نسبت به آنتی بیوتیک های سفتری اکسن، نالیدیکسیک اسید و سفتی زوکسیم بین زنان و مردان اختلاف معنی دار وجود دارد. بحث : در مطالعه حاضر ایزوله های اشرشیاکلی به آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین حساسیت بیشتر داشتند. حساسیت نسبت به اغلب آنتی بیوتیک های قابل توجه نبود و روند کاهش حساسیت نگران کننده است.