ملاحظاتی در انسان شناسی پراگماتیکی کانت

اسناد مشابه

• ارزیابی انتقادی از انسان شناسی پراگماتیکی کانت

  مقاله۲۰۱۲مجله پژوهشهای فلسفی دانشگاه تبریزاسماعیل سعادتی خمسه

  کانت علاوه بر آثار نظری معروف خود راجع به توانایی شناختی، اصول اخلاقی و قوه حکم انسان، از منظر تاریخی و پراگماتیکی نیز به مطالعه و تحقیق دربارۀ انسان پرداخته است. انسان شناسی کانت، که او آن را پراگماتیک می نامد، مشتمل بر آراء و تعالیم و توصیه های خاصی است که این نوشتار در صدد معر

• ملاحظاتی در انسان‌شناسی پراگماتیکی کانت

  مقاله۲۰۱۲پژوهش های فلسفیمحمدرضا عبدااله نژاد

  کانت با اطلاق صفت «پراگماتیکی» بر انسانشناسی خود، موضع انتقادی خود را نسبت به انسانشناسی سنتی، جغرافیای طبیعی، روانشناسی تجربی، و انسانشناسی فیزیولوژیکی اعلام میدارد. او با این کار، انسان را نه به عنوان ذات، جوهر، شیء، و نفس، بلکه بر اساس سه سطح عمل او(سطح تکنیکی، سطح پراگماتیکی،

• نقش انسان شناسی در فلسفۀ اخلاق کانت

  مقالهتأملات فلسفی

  اکثریت قریب به اتفاق کسانی که به تحقیق دربارۀ فلسفۀ اخلاق کانت مشغول اند کانت را به دلیل مباحث موجود در بنیادهای مابعدالطبیعه اخلاق و نقد عقل عملی، به عنوان فیلسوفی می شناسند که مخالف این دیدگاه است که «انسان شناسی و مطالعه تجربی ماهیت انسان نقش مهمی در اخلاق دارد.» به این دلیل،

• انسان شناسی در اندیشه کانت

  مقالهمتافیزیکمرتضی روحانی راوری، دانشگاه تهران سید حمید طالب زاده، دانشگاه تهران

  انسان شناسی وجه جامع اندیشه کانت است و می توان آن را حاصل اندیشه انتقادی و جزء وجوه عملی اندیشه وی به حساب آورد. کانت در انسان شناسی سعی در تبیین طبیعت انسان از نگاهی پراگماتیک – نه ذات گرایانه-دارد. کانت طبیعت انسان را به وجوه اجتماعی آن مانند تمدن، جامعه پذیری، تربیت و جز آن گر

• ارزیابی انتقادی از انسان‌شناسی پراگماتیکی کانت

  مقاله۲۰۱۲پژوهش های فلسفیاسماعیل سعادتی خمسه

  کانت علاوه بر آثار نظری معروف خود راجع‌به توانایی شناختی، اصول اخلاقی و قوه حکم انسان، از منظر تاریخی و پراگماتیکی نیز به مطالعه و تحقیق دربارۀ انسان پرداخته است. انسان‌شناسی کانت، که او آن را پراگماتیک می‌نامد، مشتمل بر آراء و تعالیم و توصیه‌های خاصی است که این نوشتار در صدد معر

• آزادی و خودمختاری انسان از دیدگاه کانت و نقد و بررسی آن

  مقاله۲۰۱۱انسان پژوهی دینیمحمد محمدرضایی

  کانت، حوزة عقل نظری را ناتوان از اثبات خودمختاری و آزادی انسان می‌داند، و می‌کوشد از طریق عقل عملی یا اخلاق، آن را به عنوان اصل موضوع اثبات ‌نماید. وی اعتقاد دارد که اگر آزادی و خودمختاری بخواهد صفت چیزی باشد، باید صفت اراده باشد. او ارادة آزاد را با ارادة خودمختار هم‌سان می‌داند